Dat ik hem, die mij deze kunst leerde, gelijk zal stellen met mijn ouders, have en goed met hem zal delen, hem op zijn verlangen in zijn noden tegemoet zal komen, zijn kinderen op één lijn zal stellen met mijn broeders, hun, als zij dat onderricht wensen, deze kunst zal leren zonder beloning en schuldbewijs; aan de voorschriften, voordrachten en al het overige onderricht zal laten deelnemen, mijn zonen en die van mijn leermeester, benevens de leerlingen die zich hebben aangesloten, en gehouden zijn aan de medische wet. Niemand anders echter.  

Moge, indien ik dezen eed in vervulling breng en niet breek, het mij welgaan in leven en kunst en moge ik bij alle mensen ten alle tijde eervol bekend staan; bij overtreding echter en meineed moge het tegendeel mijn lot zijn.

De eed vangt dus aan met een aanroep der goden. Heel het Griekse godendom, het ganse Helleense pantheon wordt tot getuige aangeroepen; in het bijzonder wordt genoemd Apollo, de god der geneeskunst; zijn zoon Asklepios en diens beide dochters Hygieia en Panaceia. Hiermee de wordt erkend, dat de uitoefening der geneeskunst is een zedelijke daad, die valt onder het oordeel der goden, onder de goddelijke kritiek. Op het ogenblik, dat de arts het waagt, zijn uiterst moeilijk en verantwoorde. lijk beroep te aanvaarden, roept hij den bijstand der Voorzienigheid in en geeft hij uiting aan zijn goede voornemens. Aan het slot van de 'eed grijpt hij daarop weer terug en aanvaardt hij bewust de sancties van hogerhand, die staan op het houden en het breken dezer plechtige gelofte. Indien hij dezen eed in vervulling brengt, moge het hem wel gaan, indien hij hem overtreedt, moge het tegendeel hem overkomen.