geneeskruiden
avicenna 1000       
avicenna Avicenna (980-1037)zijn naam Ibn Sina, de zoon van Sina. Hij was een Pers. Hij was behalve geneesheer, filosoof, dichter en diplomaat. Hij kreeg de naam Prins der Arabische geneeskunde, Hij was een wonderkind en werd een wondermens. Avicenna werd geboren te Boekhara (Perzië). op tienjarige leeftijd reciteerde hij de Koran  (78.000 woorden) van buiten..op 16-jarige leeftijd interesseerde hij zich voor de geneeskunde, die hij bestudeerde. Op 21-jarige leeftijd begon hij zelf te schrijven. De Canon Medicinae van Avicenna is een encyklopedie, die door zijn sysremarische schik- king en zijn filosofische grondslag een boek van alle tijden is geworden. Iets nieuws heeft hij niet geschreven, het zijn de theorieën van Hippokrates, Aristoreles, Dioskorides, Galenos, maar hernverkti door een subtiele geest. Zijn boek is veel bruikbaarder dan de boeken van Galenos , omdat het nog logischer aaneensluit en bij geen theologie aan- leunt.  Avicenna hakte al het overtollige weg en liet alleen het essentiële, echte over: een kenmerk van een klare kop. 
        Abu Ali Al-Hoessein Ibn Abdoellah Ibn Sina (Afshjanah, 980 - Hamadan, 1037), in het westen bekend als Avicenna, was een Perzisch medicus, wetenschapper en filosoof. Hij is auteur van zo'n 450 boeken, de meeste hiervan geschreven in het Arabisch en Perzisch. Door zijn wetenschappelijke werken kreeg hij verschillende namen, onder andere Shaikh Al-Ra'ies, Hujjat Al-Haqq, Sharaf Al-Mulk en Imam Al-Hukama.                                        

ibn Sina werd geboren in de maand februari in Afshjanah, een klein dorp gelegen vlak bij de stad Buchara in wat nu Oezbekistan is. Op tienjarige leeftijd kende hij de Koran uit zijn hoofd. Zijn vader was de gouverneur van de Perzische Samaniden-dynastie. Op de jonge leeftijd van zeventien genas Ibn Sina de emir van de Samaniden Noeh ibn Mansoer, waarna hij toegang kreeg tot de uitgebreide bibliotheek van de emir. Toen Ibn Sina de leeftijd van achttien bereikte, was hij geleerd in alle takken van de formele en hogere studies van de wetenschapNa de dood van zijn vader begon Ibn Sina een periode van filosofie, studie en reizen.

 Hij bezocht plaatsen als Qourkhan, Qazween, Hamadan en Isfahan. Ibn Sina schreef het beroemde medische boek Al-Qanun fi al-Tibb dat uit meer dan een miljoen woorden bestond, dat eeuwenlang de standaard zou blijven (tot 12e eeuw), ook in Europa, waar het bekend werd als de Canon van de geneeskunde.

Na de dood van zijn vader begon Ibn Sina een periode van filosofie, studie en reizen. Hij bezocht plaatsen als Qourkhan, Qazween, Hamadan en Isfahan. Ibn Sina schreef het beroemde medische boek Al-Qanun fi al-Tibb dat uit meer dan een miljoen woorden bestond, dat eeuwenlang de standaard zou blijven (tot 12e eeuw), ook in Europa, waar het bekend werd als de Canon van de geneeskunde

Voorbeelden van zijn werk
Ook de verandering in de kwaliteit van water en voedsel kunnen tot disharmonie in de lichaamsvochten leiden

Ibn Sina was de eerste die aantoonde dat het bloed het hart binnenkomt om vervolgens door het hele lichaam te worden gepompt. Hoewel de Grieken, de joden en christenen het bloed als ziel van het lichaam bestempelden, zei hij: Bloed is het vervoermiddel van de voedingstoffen en afvalstoffen

Hij was de eerste die de hoge suikerspiegel in de urine van suikerziekte patiënten ontdekte, ook was hij degene die uitvond om drinkwater te koken om besmettelijk ziektes te voorkomen.

Zijn verhandelingen over mineralogie vormden de voornaamste bron voor christelijke encyclopedisten uit de 15e eeuw.
Hij was degene die in verchillende planten verdovingsmiddelen ontdekte om pijn te verzachten of als verdoving voor operatie.
Hij heeft aangetoond dat de geboorte van een baby een passief proces is. Verder heeft hij vele ontdekkingen op gebied van chemie en geologie gedaan.

Ibn Sina was de eerste die meningitis identificeerde. Hij maakte diagnoses voor cerebrovasculaire accidenten door een hersenbloeding te diagnosticeren op louter klinische basis. Hij wist centrale en perifere aangezichtsverlamming van elkaar te onderscheiden. Hij paste anesthesie toe via de orale en nasale weg. Dit deed hij met sponzen, die doordrenkt waren met alruin en hasjiesj.

Hij maakte onderscheid tussen spanningshoofdpijn en migraine. Verder maakte hij onderscheid tussen grand mal- en petit mal-epilepsie. Hij beviel elektrotherapie aan voor epilepsie, wat erg vooruitstrevend was. Heden ten dage is men namelijk bezig met het testen van elektrostimulatie, als behandeling voor refractaire epilepsie. Migraine omschreef hij als een verhoogde prikkelbaarheid van het zenuwstelsel. Hij maakte onderscheid tussen open en gesloten schedelfracturen.Schedelfracturen genezen niet, schreef hij

Ibn Sina overleed in 1037 dicht bij Hamadan (Iran) en is daar begraven.

Iterug naar overzicht