Geneeskruiden
kwakzalver
kwakzalf
Kwakzalvers zijn voornamelijk commercieel,
vaak vragen ze voor hun middelen veel te veel.
Geen medische opleiding staat hun in de weg,
om je kwaal te beoordelen  als gewoonweg pech.
Hun medicijn was juist voor jouw bedoeld;
en 't geeft henzelf een goed gevoel.
  

kwakzalver

Het verschil tussen kwakzalver en geneesheer was eeuwen geleden niet zo makkelijk vast te stellen. In de 19 de eeuw waren er naast de apothekers, doktoren, chirurgijns en chymisten .Ook onbevoegden die zich op het gebied van geneeskunde en farmacie bewogen en geneesmiddelen verkochten. Zo brachten kwakzalvers , reizende kooplieden, operateurs, oculisten, steensnijders, breukmeesters, kiezentrekkers, omlopers, en oliekopers hun koopwaar aan de man, al dan niet met toestemming van de plaatselijke overheid.  Die lieden worden meestal kwakzalvers genoemd , die uit commerciële doeleinden hun patiënten opzettelijk bedrogen . Iedereen die meende iets van geneeskunde te weten, oefende direct dat in de praktijk. Vooral op het platteland was een bevoegd medicus een hoge uitzondering. Doch soms ook hadden vele van deze onbevoegden een kennis van genezen en geneesmiddelen die niet minder was dan van bevoegde artsen. Ze pasten middelen toe die ook door de officiële wetenschapsmensen werden gebruikt. (het effect van beschimmeld brood bij oogontsteking (penicilline)en het gebruik van mosselschelpen (koolzuurhoudende kalk)in een drank tegen maagzuur ). In de 17 de eeuw was de kwakzalver die op de markt en kermis zijn flesjes, potjes, oliën en zalven en toverpenningen tegen allerlei kwalen trachtte te verkopen,  indrukwekkend uitgedost in statierok. Hij moest bij voorkeur een vreemdeling zijn, een of andere keizerlijke lijfarts, in het bezit van een diploma waaraan grote zegels hingen. Hij vertelde dan vaak over wonderlijke genezingen die hij met zijn middelen had bewerkstelligd.

De geneeskundige wetten van Thorbecke in 1865 hadden te weinig invloed op de uitoefening van de kwakzalverij en de verkoop van allerlei onduidelijke,vaak geheime geneesmiddelen. In Januari 1881 werd de vereniging tegen de kwakzalverij opgericht. De bedoeling was dat ze de werking van geneesmiddelen toetsten aan de reclame die er mee gemaakt werd. Helaas is thans de vereniging verworden tot het afkraken van alles wat alternatief heet. Omdat ze zelf niet alles kan onderzoeken, is ze denk ik ,afhankelijk geworden van het onderzoek door de farmaceutische bedrijven die voornamelijk belang hebben bij eigen middelen. Hun laatste grote blunder is in mijn ogen wel dat ze dokter Moerman gekozen hebben tot de grootste kwakzalver van de 20 -ste eeuw. Er is in opdracht van de Moermanvereniging in 1982 een retrospectief onderzoek naar de effectiviteit van de Moermantherapie bij kankerpatiënten gehouden. Hierin wordt duidelijk aangetoond dat er kankerpatiënten alleen door de Moermantherapie genezen zijn. Dat er een  vereniging tegen kwakzalvers is, vind ik zeer juist. Alleen als de vereniging niet anders de publiciteit weet te behalen  dan dokter Moerman tot kwakzalver te benoemen dan noem ik dat  een kwakzalversmanier.   

Oliekopers waren veelal Hongaarse en Duitse kwakzalvers die de deuren langs gingen en de mensen aanspoorden tot het kopen van allerlei wonderoliën.                                                                       .

  terug naar overzicht
terug naar startpagina