| Kruidendokter spelen , doe ik niet. De eerste weg die men
moet afleggen,als men ziek is, is naar de huisarts. Zelf gaan
experimenteren kan tot fouten leiden.Wel vind ik dat universiteiten meer
onderzoek zouden moeten doen naar de werkzaamheid van
kruidengeneesmiddelen op bepaalde kwalen.Ik bedoel dus de werking van het
hele kruid, en niet zoals farmaceutische bedrijven reeds doen, de werkzame
bestanddelen te achterhalen , te gebruiken of na te bootsen. De
kruidengeneeskunde werkt met het hele kruid, dus het totaal aan stoffen
die er in zitten. Beide manieren zouden niet moeten strijden met elkaar,
maar aanvullen. Voor veel kwalen zou men het benodigde kruid gereguleerd
kunnen kweken, plukken en verkopen. Men bespaart hiermee zeker op de hoge
kosten van gezondheidszorg. Ook zijn vele middeltjes uit de
kruidengeneeskunde best geschikt voor de kleine alledaagse
belemmeringen als verkoudheid, griepjes, en de pijntjes hier en daar.Een
goede voorlichting, met duidelijk aangegeven grenzen van hoever de
zelfmedicatie kan gaan daarvoor is de tijd nu rijp. De voorlichting
hierover zou al kunnen beginnen op de lagere school. Het goed kennen en
herkennen van de planten is een belangrijke basiskennis, die op latere
leeftijd goed van pas komt. Niet alleen bij het gebruik als geneeskruid,
maar ook bij het beschermen van zeldzame planten en het aanleggen van
tuinen . Al met al een duidelijke por naar leraren in het basisonderwijs
om soms met de kinderen de natuur in te trekken en het systeem van
naamgeving van planten te beoefenen. |
